1verb
debeauftragen
Definicions
- 1.jemandem einen Auftrag geben; jemanden auffordern, etwas zu tun
Traduccions
- esencomendar
- enhire
- frcommissionner
- itdelegare
- ruпоручать
Conjugació
INF haber encomendadoGER encomendandoPART encomendado
Presente
| yo | encomiendo |
| tú | encomiendas |
| él/ella | encomienda |
| nosotros | encomendamos |
| vosotros | encomendáis |
| ellos | encomiendan |
Pretérito
| yo | encomendé |
| tú | encomendaste |
| él/ella | encomendó |
| nosotros | encomendamos |
| vosotros | encomendasteis |
| ellos | encomendaron |
Imperfecto
| yo | encomendaba |
| tú | encomendabas |
| él/ella | encomendaba |
| nosotros | encomendábamos |
| vosotros | encomendabais |
| ellos | encomendaban |
Futuro
| yo | encomendaré |
| tú | encomendarás |
| él/ella | encomendará |
| nosotros | encomendaremos |
| vosotros | encomendaréis |
| ellos | encomendarán |
Condicional
| yo | encomendaría |
| tú | encomendarías |
| él/ella | encomendaría |
| nosotros | encomendaríamos |
| vosotros | encomendaríais |
| ellos | encomendarían |
Subj. presente
| yo | encomiende |
| tú | encomiendes |
| él/ella | encomiende |
| nosotros | encomendemos |
| vosotros | encomendéis |
| ellos | encomienden |
Subj. imperfecto
| yo | encomendara |
| tú | encomendaras |
| él/ella | encomendara |
| nosotros | encomendáramos |
| vosotros | encomendarais |
| ellos | encomendaran |
Imperativo
| tú | encomienda |
| él/ella | encomiende |
| nosotros | encomendemos |
| vosotros | encomendad |
| ellos | encomienden |