1verb
enconvoy
Definicions
- 1.To escort a group of vehicles, and provide protection.
- 2.To travel under convoy.
Traduccions
- esconvoyar
- frconvoyer
- itscortare
Conjugació
INF haber convoyadoGER convoyandoPART convoyado
Presente
| yo | convoyo |
| tú | convoyas |
| él/ella | convoya |
| nosotros | convoyamos |
| vosotros | convoyáis |
| ellos | convoyan |
Pretérito
| yo | convoyé |
| tú | convoyaste |
| él/ella | convoyó |
| nosotros | convoyamos |
| vosotros | convoyasteis |
| ellos | convoyaron |
Imperfecto
| yo | convoyaba |
| tú | convoyabas |
| él/ella | convoyaba |
| nosotros | convoyábamos |
| vosotros | convoyabais |
| ellos | convoyaban |
Futuro
| yo | convoyaré |
| tú | convoyarás |
| él/ella | convoyará |
| nosotros | convoyaremos |
| vosotros | convoyaréis |
| ellos | convoyarán |
Condicional
| yo | convoyaría |
| tú | convoyarías |
| él/ella | convoyaría |
| nosotros | convoyaríamos |
| vosotros | convoyaríais |
| ellos | convoyarían |
Subj. presente
| yo | convoye |
| tú | convoyes |
| él/ella | convoye |
| nosotros | convoyemos |
| vosotros | convoyéis |
| ellos | convoyen |
Subj. imperfecto
| yo | convoyara |
| tú | convoyaras |
| él/ella | convoyara |
| nosotros | convoyáramos |
| vosotros | convoyarais |
| ellos | convoyaran |
Imperativo
| tú | convoya |
| él/ella | convoye |
| nosotros | convoyemos |
| vosotros | convoyad |
| ellos | convoyen |