1verb
enverify
Definicions
- 1.To substantiate or prove the truth of something.
- 2.To confirm or test the truth or accuracy of something.
- 3.To affirm something formally, under oath.
Traduccions
- esconstatar
- frconstater
- itconstatare
- dekonstatieren
- ruконстатировать
Conjugació
INF haber constatadoGER constatandoPART constatado
Presente
| yo | constato |
| tú | constatas |
| él/ella | constata |
| nosotros | constatamos |
| vosotros | constatáis |
| ellos | constatan |
Pretérito
| yo | constaté |
| tú | constataste |
| él/ella | constató |
| nosotros | constatamos |
| vosotros | constatasteis |
| ellos | constataron |
Imperfecto
| yo | constataba |
| tú | constatabas |
| él/ella | constataba |
| nosotros | constatábamos |
| vosotros | constatabais |
| ellos | constataban |
Futuro
| yo | constataré |
| tú | constatarás |
| él/ella | constatará |
| nosotros | constataremos |
| vosotros | constataréis |
| ellos | constatarán |
Condicional
| yo | constataría |
| tú | constatarías |
| él/ella | constataría |
| nosotros | constataríamos |
| vosotros | constataríais |
| ellos | constatarían |
Subj. presente
| yo | constate |
| tú | constates |
| él/ella | constate |
| nosotros | constatemos |
| vosotros | constatéis |
| ellos | constaten |
Subj. imperfecto
| yo | constatara |
| tú | constataras |
| él/ella | constatara |
| nosotros | constatáramos |
| vosotros | constatarais |
| ellos | constataran |
Imperativo
| tú | constata |
| él/ella | constate |
| nosotros | constatemos |
| vosotros | constatad |
| ellos | constaten |