1verb
esarruinar
Definicions
- 1.Causar destrucción y ruina.
- 2.Causar un desastre económico a personas, empresas o países.
- 3.Causarle un daño muy grande a algo material o inmaterial.
Traduccions
- enruin
- frruiner
- itdistruggere
- deverwüsten
- ruзагубить
Conjugació
INF haber arruinadoGER arruinandoPART arruinado
Presente
| yo | arruino |
| tú | arruinas |
| él/ella | arruina |
| nosotros | arruinamos |
| vosotros | arruináis |
| ellos | arruinan |
Pretérito
| yo | arruiné |
| tú | arruinaste |
| él/ella | arruinó |
| nosotros | arruinamos |
| vosotros | arruinasteis |
| ellos | arruinaron |
Imperfecto
| yo | arruinaba |
| tú | arruinabas |
| él/ella | arruinaba |
| nosotros | arruinábamos |
| vosotros | arruinabais |
| ellos | arruinaban |
Futuro
| yo | arruinaré |
| tú | arruinarás |
| él/ella | arruinará |
| nosotros | arruinaremos |
| vosotros | arruinaréis |
| ellos | arruinarán |
Condicional
| yo | arruinaría |
| tú | arruinarías |
| él/ella | arruinaría |
| nosotros | arruinaríamos |
| vosotros | arruinaríais |
| ellos | arruinarían |
Subj. presente
| yo | arruine |
| tú | arruines |
| él/ella | arruine |
| nosotros | arruinemos |
| vosotros | arruinéis |
| ellos | arruinen |
Subj. imperfecto
| yo | arruinara |
| tú | arruinaras |
| él/ella | arruinara |
| nosotros | arruináramos |
| vosotros | arruinarais |
| ellos | arruinaran |
Imperativo
| tú | arruina |
| él/ella | arruine |
| nosotros | arruinemos |
| vosotros | arruinad |
| ellos | arruinen |