1verb
eslegitimar
Definicions
- 1.Transformar algo en legítimo.
- 2.Probar o justificar la verdad de una cosa o la calidad de una persona o cosa conforme a las leyes.
- 3.Hacer legítimo al hijo que no lo era.
Traduccions
- enlegitimize
- frlégitimer
- itlegittimare
- delegitimieren
- ruлегитимизировать
Conjugació
INF haber legitimadoGER legitimandoPART legitimado
Presente
| yo | legitimo |
| tú | legitimas |
| él/ella | legitima |
| nosotros | legitimamos |
| vosotros | legitimáis |
| ellos | legitiman |
Pretérito
| yo | legitimé |
| tú | legitimaste |
| él/ella | legitimó |
| nosotros | legitimamos |
| vosotros | legitimasteis |
| ellos | legitimaron |
Imperfecto
| yo | legitimaba |
| tú | legitimabas |
| él/ella | legitimaba |
| nosotros | legitimábamos |
| vosotros | legitimabais |
| ellos | legitimaban |
Futuro
| yo | legitimaré |
| tú | legitimarás |
| él/ella | legitimará |
| nosotros | legitimaremos |
| vosotros | legitimaréis |
| ellos | legitimarán |
Condicional
| yo | legitimaría |
| tú | legitimarías |
| él/ella | legitimaría |
| nosotros | legitimaríamos |
| vosotros | legitimaríais |
| ellos | legitimarían |
Subj. presente
| yo | legitime |
| tú | legitimes |
| él/ella | legitime |
| nosotros | legitimemos |
| vosotros | legitiméis |
| ellos | legitimen |
Subj. imperfecto
| yo | legitimara |
| tú | legitimaras |
| él/ella | legitimara |
| nosotros | legitimáramos |
| vosotros | legitimarais |
| ellos | legitimaran |
Imperativo
| tú | legitima |
| él/ella | legitime |
| nosotros | legitimemos |
| vosotros | legitimad |
| ellos | legitimen |