1verb
ruрасполагать
Definicions
- 1.размещать что-либо в назначенных местах
- 2.иметь в своём распоряжении; обладать
- 3.устар. то же, что распоряжаться
Traduccions
- esdisponer
- enarrange
- frdisposer
- itdisporre
- dedisponieren
Conjugació
INF haber dispuestoGER disponiendoPART dispuesto
Presente
| yo | dispongo |
| tú | dispones |
| él/ella | dispone |
| nosotros | disponemos |
| vosotros | disponéis |
| ellos | disponen |
Pretérito
| yo | dispuse |
| tú | dispusiste |
| él/ella | dispuso |
| nosotros | dispusimos |
| vosotros | dispusisteis |
| ellos | dispusieron |
Imperfecto
| yo | disponía |
| tú | disponías |
| él/ella | disponía |
| nosotros | disponíamos |
| vosotros | disponíais |
| ellos | disponían |
Futuro
| yo | dispondré |
| tú | dispondrás |
| él/ella | dispondrá |
| nosotros | dispondremos |
| vosotros | dispondréis |
| ellos | dispondrán |
Condicional
| yo | dispondría |
| tú | dispondrías |
| él/ella | dispondría |
| nosotros | dispondríamos |
| vosotros | dispondríais |
| ellos | dispondrían |
Subj. presente
| yo | disponga |
| tú | dispongas |
| él/ella | disponga |
| nosotros | dispongamos |
| vosotros | dispongáis |
| ellos | dispongan |
Subj. imperfecto
| yo | dispusiera |
| tú | dispusieras |
| él/ella | dispusiera |
| nosotros | dispusiéramos |
| vosotros | dispusierais |
| ellos | dispusieran |
Imperativo
| tú | dispón |
| él/ella | disponga |
| nosotros | dispongamos |
| vosotros | disponed |
| ellos | dispongan |