1verb
ruраспоряжаться
Definicions
- 1.отдавать указание, приказывать что-либо сделать
- 2.управлять чем-либо, вести какое-либо дело, хозяйство
- 3.вести себя по-хозяйски, руководить
Traduccions
- esmandar
- enorder
- frcommander
- itcomandare
- deanordnen
Conjugació
INF haber mandadoGER mandandoPART mandado
Presente
| yo | mando |
| tú | mandas |
| él/ella | manda |
| nosotros | mandamos |
| vosotros | mandáis |
| ellos | mandan |
Pretérito
| yo | mandé |
| tú | mandaste |
| él/ella | mandó |
| nosotros | mandamos |
| vosotros | mandasteis |
| ellos | mandaron |
Imperfecto
| yo | mandaba |
| tú | mandabas |
| él/ella | mandaba |
| nosotros | mandábamos |
| vosotros | mandabais |
| ellos | mandaban |
Futuro
| yo | mandaré |
| tú | mandarás |
| él/ella | mandará |
| nosotros | mandaremos |
| vosotros | mandaréis |
| ellos | mandarán |
Condicional
| yo | mandaría |
| tú | mandarías |
| él/ella | mandaría |
| nosotros | mandaríamos |
| vosotros | mandaríais |
| ellos | mandarían |
Subj. presente
| yo | mande |
| tú | mandes |
| él/ella | mande |
| nosotros | mandemos |
| vosotros | mandéis |
| ellos | manden |
Subj. imperfecto
| yo | mandara |
| tú | mandaras |
| él/ella | mandara |
| nosotros | mandáramos |
| vosotros | mandarais |
| ellos | mandaran |
Imperativo
| tú | manda |
| él/ella | mande |
| nosotros | mandemos |
| vosotros | mandad |
| ellos | manden |