1verb
esorganizar
Definitionen
- 1.Dar a las partes de un todo la disposición conveniente.
- 2.Disponer, arreglar.
- 3.Afinar un órgano.
Übersetzungen
Konjugation
INF haber organizadoGER organizandoPART organizado
Presente
| yo | organizo |
| tú | organizas |
| él/ella | organiza |
| nosotros | organizamos |
| vosotros | organizáis |
| ellos | organizan |
Pretérito
| yo | organicé |
| tú | organizaste |
| él/ella | organizó |
| nosotros | organizamos |
| vosotros | organizasteis |
| ellos | organizaron |
Imperfecto
| yo | organizaba |
| tú | organizabas |
| él/ella | organizaba |
| nosotros | organizábamos |
| vosotros | organizabais |
| ellos | organizaban |
Futuro
| yo | organizaré |
| tú | organizarás |
| él/ella | organizará |
| nosotros | organizaremos |
| vosotros | organizaréis |
| ellos | organizarán |
Condicional
| yo | organizaría |
| tú | organizarías |
| él/ella | organizaría |
| nosotros | organizaríamos |
| vosotros | organizaríais |
| ellos | organizarían |
Subj. presente
| yo | organice |
| tú | organices |
| él/ella | organice |
| nosotros | organicemos |
| vosotros | organicéis |
| ellos | organicen |
Subj. imperfecto
| yo | organizara |
| tú | organizaras |
| él/ella | organizara |
| nosotros | organizáramos |
| vosotros | organizarais |
| ellos | organizaran |
Imperativo
| tú | organiza |
| él/ella | organice |
| nosotros | organicemos |
| vosotros | organizad |
| ellos | organicen |