1verb
esaparcar
Definitionen
- 1.Colocar y dejar quieto un vehículo (automóvil, bicicleta, avión, etc.) en un lugar específico, generalmente de forma transitoria y en un sitio designado para ello.
- 2.Detener, estancar, aplazar o postergar una actividad o asunto.
- 3.Colocar el material de combate, los pertrechos y vehículos de manera conveniente y sistemática en un campamento.
Übersetzungen
- caaparcar
- enpark
- frgarer
- itparcheggiare
- ruставить
Beispiele
deSie dürfen hier Ihr Auto nicht abstellen.
esNo puedes aparcar tu coche aquí.
deHättest du hier geparkt, hättest du einen Strafzettel bekommen.
esSi hubieras aparcado aquí, te habrían multado.
Konjugation
INF haber aparcadoGER aparcandoPART aparcado
Presente
| yo | aparco |
| tú | aparcas |
| él/ella | aparca |
| nosotros | aparcamos |
| vosotros | aparcáis |
| ellos | aparcan |
Pretérito
| yo | aparqué |
| tú | aparcaste |
| él/ella | aparcó |
| nosotros | aparcamos |
| vosotros | aparcasteis |
| ellos | aparcaron |
Imperfecto
| yo | aparcaba |
| tú | aparcabas |
| él/ella | aparcaba |
| nosotros | aparcábamos |
| vosotros | aparcabais |
| ellos | aparcaban |
Futuro
| yo | aparcaré |
| tú | aparcarás |
| él/ella | aparcará |
| nosotros | aparcaremos |
| vosotros | aparcaréis |
| ellos | aparcarán |
Condicional
| yo | aparcaría |
| tú | aparcarías |
| él/ella | aparcaría |
| nosotros | aparcaríamos |
| vosotros | aparcaríais |
| ellos | aparcarían |
Subj. presente
| yo | aparque |
| tú | aparques |
| él/ella | aparque |
| nosotros | aparquemos |
| vosotros | aparquéis |
| ellos | aparquen |
Subj. imperfecto
| yo | aparcara |
| tú | aparcaras |
| él/ella | aparcara |
| nosotros | aparcáramos |
| vosotros | aparcarais |
| ellos | aparcaran |
Imperativo
| tú | aparca |
| él/ella | aparque |
| nosotros | aparquemos |
| vosotros | aparcad |
| ellos | aparquen |