1verb
enabdicate
Definiciones
- 1.To disclaim and expel from the family, as a father his child; to disown; to disinherit.
- 2.To formally separate oneself from or to divest oneself of.
- 3.To depose.
Traducciones
- caabdicar
- frabdiquer
- itabdicare
- deabtreten
- ruотказаться
Ejemplos
esEl rey abdicó por motivos de salud.
enThe king abdicated for health issues.
esEl rey no abdicó.
enThe king didn't abdicate.
esUno de los reyes de Inglaterra abdicó al trono para casarse con una plebeya.
enOne of England's kings abdicated the throne in order to marry a commoner.
Conjugación
INF haber abdicadoGER abdicandoPART abdicado
Presente
| yo | abdico |
| tú | abdicas |
| él/ella | abdica |
| nosotros | abdicamos |
| vosotros | abdicáis |
| ellos | abdican |
Pretérito
| yo | abdiqué |
| tú | abdicaste |
| él/ella | abdicó |
| nosotros | abdicamos |
| vosotros | abdicasteis |
| ellos | abdicaron |
Imperfecto
| yo | abdicaba |
| tú | abdicabas |
| él/ella | abdicaba |
| nosotros | abdicábamos |
| vosotros | abdicabais |
| ellos | abdicaban |
Futuro
| yo | abdicaré |
| tú | abdicarás |
| él/ella | abdicará |
| nosotros | abdicaremos |
| vosotros | abdicaréis |
| ellos | abdicarán |
Condicional
| yo | abdicaría |
| tú | abdicarías |
| él/ella | abdicaría |
| nosotros | abdicaríamos |
| vosotros | abdicaríais |
| ellos | abdicarían |
Subj. presente
| yo | abdique |
| tú | abdiques |
| él/ella | abdique |
| nosotros | abdiquemos |
| vosotros | abdiquéis |
| ellos | abdiquen |
Subj. imperfecto
| yo | abdicara |
| tú | abdicaras |
| él/ella | abdicara |
| nosotros | abdicáramos |
| vosotros | abdicarais |
| ellos | abdicaran |
Imperativo
| tú | abdica |
| él/ella | abdique |
| nosotros | abdiquemos |
| vosotros | abdicad |
| ellos | abdiquen |