1verb
enborder
Definiciones
- 1.To put a border on something.
- 2.To form a border around; to bound.
- 3.To lie on, or adjacent to, a border of.
Traducciones
- caamargenar
- frlouvoyer
- itbordare
- debegrenzen
- ruмежевать
Ejemplos
esSu broma bordea el insulto.
enHis joke borders on insult.
esEl camino estaba bordeado por setos.
enThe path is bordered with hedges.
Conjugación
INF haber bordeadoGER bordeandoPART bordeado
Presente
| yo | bordeo |
| tú | bordeas |
| él/ella | bordea |
| nosotros | bordeamos |
| vosotros | bordeáis |
| ellos | bordean |
Pretérito
| yo | bordeé |
| tú | bordeaste |
| él/ella | bordeó |
| nosotros | bordeamos |
| vosotros | bordeasteis |
| ellos | bordearon |
Imperfecto
| yo | bordeaba |
| tú | bordeabas |
| él/ella | bordeaba |
| nosotros | bordeábamos |
| vosotros | bordeabais |
| ellos | bordeaban |
Futuro
| yo | bordearé |
| tú | bordearás |
| él/ella | bordeará |
| nosotros | bordearemos |
| vosotros | bordearéis |
| ellos | bordearán |
Condicional
| yo | bordearía |
| tú | bordearías |
| él/ella | bordearía |
| nosotros | bordearíamos |
| vosotros | bordearíais |
| ellos | bordearían |
Subj. presente
| yo | bordee |
| tú | bordees |
| él/ella | bordee |
| nosotros | bordeemos |
| vosotros | bordeéis |
| ellos | bordeen |
Subj. imperfecto
| yo | bordeara |
| tú | bordearas |
| él/ella | bordeara |
| nosotros | bordeáramos |
| vosotros | bordearais |
| ellos | bordearan |
Imperativo
| tú | bordea |
| él/ella | bordee |
| nosotros | bordeemos |
| vosotros | bordead |
| ellos | bordeen |