1verb
enconceive
Definiciones
- 1.To have a child; to become pregnant (with).
- 2.To develop; to form in the mind; to imagine.
- 3.To imagine (as); to have a conception of; to form a representation of.
Traducciones
- caconcebre
- frconcevoir
- itconcepire
- dekonzipieren
- ruзачинать
Ejemplos
esEsta era una bella razón más de por qué Dios fue concebido en la Tierra.
enThis was yet another beautiful reason why God came to earth as a conception.
esNo es posible concebir sin percibir.
enIt is not possible to conceive without perceiving.
esEl hombre que concibió la idea de Dios era muy sabio.
enHe was a wise man who originated the idea of God.
Conjugación
INF haber concebidoGER concibiendoPART concebido
Presente
| yo | concibo |
| tú | concibes |
| él/ella | concibe |
| nosotros | concebimos |
| vosotros | concebís |
| ellos | conciben |
Pretérito
| yo | concebí |
| tú | concebiste |
| él/ella | concibió |
| nosotros | concebimos |
| vosotros | concebisteis |
| ellos | concibieron |
Imperfecto
| yo | concebía |
| tú | concebías |
| él/ella | concebía |
| nosotros | concebíamos |
| vosotros | concebíais |
| ellos | concebían |
Futuro
| yo | concebiré |
| tú | concebirás |
| él/ella | concebirá |
| nosotros | concebiremos |
| vosotros | concebiréis |
| ellos | concebirán |
Condicional
| yo | concebiría |
| tú | concebirías |
| él/ella | concebiría |
| nosotros | concebiríamos |
| vosotros | concebiríais |
| ellos | concebirían |
Subj. presente
| yo | conciba |
| tú | concibas |
| él/ella | conciba |
| nosotros | concibamos |
| vosotros | concibáis |
| ellos | conciban |
Subj. imperfecto
| yo | concibiera |
| tú | concibieras |
| él/ella | concibiera |
| nosotros | concibiéramos |
| vosotros | concibierais |
| ellos | concibieran |
Imperativo
| tú | concibe |
| él/ella | conciba |
| nosotros | concibamos |
| vosotros | concebid |
| ellos | conciban |