1verb
enconfront
Definiciones
- 1.To stand or meet facing, especially in competition, hostility or defiance; to come face to face with.
- 2.To deal with.
- 3.To bring someone face to face with something.
Traducciones
- caafrontar
- fraffronter
- degegenübertreten
- ruартачиться
Ejemplos
esLos seleccionados tendrán que enfrentar extensas pruebas médicas y psicológicas.
enThose selected will have to face extensive medical and psychological tests.
es¿Ves la figura de algún policía ahí enfrente?
enDo you see any policeman over there?
Conjugación
INF haber enfrentadoGER enfrentandoPART enfrentado
Presente
| yo | enfrento |
| tú | enfrentas |
| él/ella | enfrenta |
| nosotros | enfrentamos |
| vosotros | enfrentáis |
| ellos | enfrentan |
Pretérito
| yo | enfrenté |
| tú | enfrentaste |
| él/ella | enfrentó |
| nosotros | enfrentamos |
| vosotros | enfrentasteis |
| ellos | enfrentaron |
Imperfecto
| yo | enfrentaba |
| tú | enfrentabas |
| él/ella | enfrentaba |
| nosotros | enfrentábamos |
| vosotros | enfrentabais |
| ellos | enfrentaban |
Futuro
| yo | enfrentaré |
| tú | enfrentarás |
| él/ella | enfrentará |
| nosotros | enfrentaremos |
| vosotros | enfrentaréis |
| ellos | enfrentarán |
Condicional
| yo | enfrentaría |
| tú | enfrentarías |
| él/ella | enfrentaría |
| nosotros | enfrentaríamos |
| vosotros | enfrentaríais |
| ellos | enfrentarían |
Subj. presente
| yo | enfrente |
| tú | enfrentes |
| él/ella | enfrente |
| nosotros | enfrentemos |
| vosotros | enfrentéis |
| ellos | enfrenten |
Subj. imperfecto
| yo | enfrentara |
| tú | enfrentaras |
| él/ella | enfrentara |
| nosotros | enfrentáramos |
| vosotros | enfrentarais |
| ellos | enfrentaran |
Imperativo
| tú | enfrenta |
| él/ella | enfrente |
| nosotros | enfrentemos |
| vosotros | enfrentad |
| ellos | enfrenten |