1verb
engraduate
Definiciones
- 1.To be recognized by a school or university as having completed the requirements of a degree studied at the institution.
- 2.To be certified as having earned a degree from; to graduate from (an institution).
- 3.To certify (a student) as having earned a degree
Traducciones
- frgraduer
- itgraduare
- degraduieren
- ruградуировать
Ejemplos
esÉl se ha dedicado al estudio de la energía atómica desde que se graduó de la universidad.
enHe has been devoted to the study of atomic energy ever since he graduated from the university.
es¿Cuándo se graduó de Oxford?
enWhen did you graduate from Oxford?
esÉl se graduó de Cambridge con honores.
enHe graduated from Cambridge with honors.
Conjugación
INF haber graduadoGER graduandoPART graduado
Presente
| yo | gradúo |
| tú | gradúas |
| él/ella | gradúa |
| nosotros | graduamos |
| vosotros | graduáis |
| ellos | gradúan |
Pretérito
| yo | gradué |
| tú | graduaste |
| él/ella | graduó |
| nosotros | graduamos |
| vosotros | graduasteis |
| ellos | graduaron |
Imperfecto
| yo | graduaba |
| tú | graduabas |
| él/ella | graduaba |
| nosotros | graduábamos |
| vosotros | graduabais |
| ellos | graduaban |
Futuro
| yo | graduaré |
| tú | graduarás |
| él/ella | graduará |
| nosotros | graduaremos |
| vosotros | graduaréis |
| ellos | graduarán |
Condicional
| yo | graduaría |
| tú | graduarías |
| él/ella | graduaría |
| nosotros | graduaríamos |
| vosotros | graduaríais |
| ellos | graduarían |
Subj. presente
| yo | gradúe |
| tú | gradúes |
| él/ella | gradúe |
| nosotros | graduemos |
| vosotros | graduéis |
| ellos | gradúen |
Subj. imperfecto
| yo | graduara |
| tú | graduaras |
| él/ella | graduara |
| nosotros | graduáramos |
| vosotros | graduarais |
| ellos | graduaran |
Imperativo
| tú | gradúa |
| él/ella | gradúe |
| nosotros | graduemos |
| vosotros | graduad |
| ellos | gradúen |