1verb
enindicate
Definiciones
- 1.To point out; to discover; to direct to a knowledge of; to show; to make known.
- 2.To show or manifest by symptoms.
- 3.To point to as the proper remedies.
Traducciones
- caindiciar
- itindiziare
- ruиндицировать
Ejemplos
esLa ironía es el primer indicio de que la conciencia se tornó consciente.
enIrony is the first sign that a consciousness has become aware.
esLa lengua maldiciente es indicio de mal corazón.
enThe cursing tongue is an indication of a bad heart.
esEso puede ser un importante indicio.
enThat may be an important clue.
Conjugación
INF haber indiciadoGER indiciandoPART indiciado
Presente
| yo | indicio |
| tú | indicias |
| él/ella | indicia |
| nosotros | indiciamos |
| vosotros | indiciáis |
| ellos | indician |
Pretérito
| yo | indicié |
| tú | indiciaste |
| él/ella | indició |
| nosotros | indiciamos |
| vosotros | indiciasteis |
| ellos | indiciaron |
Imperfecto
| yo | indiciaba |
| tú | indiciabas |
| él/ella | indiciaba |
| nosotros | indiciábamos |
| vosotros | indiciabais |
| ellos | indiciaban |
Futuro
| yo | indiciaré |
| tú | indiciarás |
| él/ella | indiciará |
| nosotros | indiciaremos |
| vosotros | indiciaréis |
| ellos | indiciarán |
Condicional
| yo | indiciaría |
| tú | indiciarías |
| él/ella | indiciaría |
| nosotros | indiciaríamos |
| vosotros | indiciaríais |
| ellos | indiciarían |
Subj. presente
| yo | indicie |
| tú | indicies |
| él/ella | indicie |
| nosotros | indiciemos |
| vosotros | indiciéis |
| ellos | indicien |
Subj. imperfecto
| yo | indiciara |
| tú | indiciaras |
| él/ella | indiciara |
| nosotros | indiciáramos |
| vosotros | indiciarais |
| ellos | indiciaran |
Imperativo
| tú | indicia |
| él/ella | indicie |
| nosotros | indiciemos |
| vosotros | indiciad |
| ellos | indicien |