1verb
enrebel
Definiciones
- 1.To resist or become defiant toward an authority.
- 2.To forcefully subvert the law of the land in an attempt to replace it with another form of government.
Traducciones
- cainsurgir-se
- frinsurger
- itinsurgere
Conjugación
INF haberse insurreccionadoGER insurreccionándosePART insurreccionado
Presente
| yo | me insurrecciono |
| tú | te insurreccionas |
| él/ella | se insurrecciona |
| nosotros | nos insurreccionamos |
| vosotros | os insurreccionáis |
| ellos | se insurreccionan |
Pretérito
| yo | me insurreccioné |
| tú | te insurreccionaste |
| él/ella | se insurreccionó |
| nosotros | nos insurreccionamos |
| vosotros | os insurreccionasteis |
| ellos | se insurreccionaron |
Imperfecto
| yo | me insurreccionaba |
| tú | te insurreccionabas |
| él/ella | se insurreccionaba |
| nosotros | nos insurreccionábamos |
| vosotros | os insurreccionabais |
| ellos | se insurreccionaban |
Futuro
| yo | me insurreccionaré |
| tú | te insurreccionarás |
| él/ella | se insurreccionará |
| nosotros | nos insurreccionaremos |
| vosotros | os insurreccionaréis |
| ellos | se insurreccionarán |
Condicional
| yo | me insurreccionaría |
| tú | te insurreccionarías |
| él/ella | se insurreccionaría |
| nosotros | nos insurreccionaríamos |
| vosotros | os insurreccionaríais |
| ellos | se insurreccionarían |
Subj. presente
| yo | me insurreccione |
| tú | te insurrecciones |
| él/ella | se insurreccione |
| nosotros | nos insurreccionemos |
| vosotros | os insurreccionéis |
| ellos | se insurreccionen |
Subj. imperfecto
| yo | me insurreccionara |
| tú | te insurreccionaras |
| él/ella | se insurreccionara |
| nosotros | nos insurreccionáramos |
| vosotros | os insurreccionarais |
| ellos | se insurreccionaran |
Imperativo
| tú | insurrecciónate |
| él/ella | insurrecciónese |
| nosotros | insurreccionémonos |
| vosotros | insurreccionaos |
| ellos | insurrecciónense |