1verb
enirritate
Definiciones
- 1.To provoke impatience, anger, or displeasure in.
- 2.To cause or induce displeasure or irritation.
- 3.To induce pain in (all or part of a body or organism).
Traducciones
- cairritar
- frirriter
- itirritare
- deaufbringen
- ruрассердить
Ejemplos
esLa respuesta me irritó.
enThe answer irritated me.
esMe irritó hasta decir basta con tantos cumplidos.
enShe irritates me to no end with her complaints.
esÉl casi nunca se enfada o se irrita.
enHe seldom gets angry or irritated.
Conjugación
INF haber irritadoGER irritandoPART irritado
Presente
| yo | irrito |
| tú | irritas |
| él/ella | irrita |
| nosotros | irritamos |
| vosotros | irritáis |
| ellos | irritan |
Pretérito
| yo | irrité |
| tú | irritaste |
| él/ella | irritó |
| nosotros | irritamos |
| vosotros | irritasteis |
| ellos | irritaron |
Imperfecto
| yo | irritaba |
| tú | irritabas |
| él/ella | irritaba |
| nosotros | irritábamos |
| vosotros | irritabais |
| ellos | irritaban |
Futuro
| yo | irritaré |
| tú | irritarás |
| él/ella | irritará |
| nosotros | irritaremos |
| vosotros | irritaréis |
| ellos | irritarán |
Condicional
| yo | irritaría |
| tú | irritarías |
| él/ella | irritaría |
| nosotros | irritaríamos |
| vosotros | irritaríais |
| ellos | irritarían |
Subj. presente
| yo | irrite |
| tú | irrites |
| él/ella | irrite |
| nosotros | irritemos |
| vosotros | irritéis |
| ellos | irriten |
Subj. imperfecto
| yo | irritara |
| tú | irritaras |
| él/ella | irritara |
| nosotros | irritáramos |
| vosotros | irritarais |
| ellos | irritaran |
Imperativo
| tú | irrita |
| él/ella | irrite |
| nosotros | irritemos |
| vosotros | irritad |
| ellos | irriten |