1verb
frdétacher
Definiciones
- 1.Débarrasser d’une tache, de taches.
Traducciones
- cadeslligar
- enuntie
- itslacciare
- deabfädeln
- ruразвязать
Conjugación
INF haber desatadoGER desatandoPART desatado
Presente
| yo | desato |
| tú | desatas |
| él/ella | desata |
| nosotros | desatamos |
| vosotros | desatáis |
| ellos | desatan |
Pretérito
| yo | desaté |
| tú | desataste |
| él/ella | desató |
| nosotros | desatamos |
| vosotros | desatasteis |
| ellos | desataron |
Imperfecto
| yo | desataba |
| tú | desatabas |
| él/ella | desataba |
| nosotros | desatábamos |
| vosotros | desatabais |
| ellos | desataban |
Futuro
| yo | desataré |
| tú | desatarás |
| él/ella | desatará |
| nosotros | desataremos |
| vosotros | desataréis |
| ellos | desatarán |
Condicional
| yo | desataría |
| tú | desatarías |
| él/ella | desataría |
| nosotros | desataríamos |
| vosotros | desataríais |
| ellos | desatarían |
Subj. presente
| yo | desate |
| tú | desates |
| él/ella | desate |
| nosotros | desatemos |
| vosotros | desatéis |
| ellos | desaten |
Subj. imperfecto
| yo | desatara |
| tú | desataras |
| él/ella | desatara |
| nosotros | desatáramos |
| vosotros | desatarais |
| ellos | desataran |
Imperativo
| tú | desata |
| él/ella | desate |
| nosotros | desatemos |
| vosotros | desatad |
| ellos | desaten |