1verb
frpaniquer
Definiciones
- 1.Prendre peur, s'affoler.
- 2.se dépêcher.
Traducciones
- enpanic
- ruзапаниковать
Conjugación
INF haber paniqueadoGER paniqueandoPART paniqueado
Presente
| yo | paniqueo |
| tú | paniqueas |
| él/ella | paniquea |
| nosotros | paniqueamos |
| vosotros | paniqueáis |
| ellos | paniquean |
Pretérito
| yo | paniqueé |
| tú | paniqueaste |
| él/ella | paniqueó |
| nosotros | paniqueamos |
| vosotros | paniqueasteis |
| ellos | paniquearon |
Imperfecto
| yo | paniqueaba |
| tú | paniqueabas |
| él/ella | paniqueaba |
| nosotros | paniqueábamos |
| vosotros | paniqueabais |
| ellos | paniqueaban |
Futuro
| yo | paniquearé |
| tú | paniquearás |
| él/ella | paniqueará |
| nosotros | paniquearemos |
| vosotros | paniquearéis |
| ellos | paniquearán |
Condicional
| yo | paniquearía |
| tú | paniquearías |
| él/ella | paniquearía |
| nosotros | paniquearíamos |
| vosotros | paniquearíais |
| ellos | paniquearían |
Subj. presente
| yo | paniquee |
| tú | paniquees |
| él/ella | paniquee |
| nosotros | paniqueemos |
| vosotros | paniqueéis |
| ellos | paniqueen |
Subj. imperfecto
| yo | paniqueara |
| tú | paniquearas |
| él/ella | paniqueara |
| nosotros | paniqueáramos |
| vosotros | paniquearais |
| ellos | paniquearan |
Imperativo
| tú | paniquea |
| él/ella | paniquee |
| nosotros | paniqueemos |
| vosotros | paniquead |
| ellos | paniqueen |