1verb
ruподозрева́ть
Definiciones
- 1.Suponer, imaginar o formar una opinión o juicio a partir de ciertos indicios o conjeturas.
Traducciones
- casospitar
- ensuspect
- frsoupçonner
- itsospettare
- deverdächtigen
Ejemplos
esSospecho que está enfermo.
ruЯ подозреваю, что он болен.
esÉl empezó a sospechar que algo iba mal cuando el vendedor no le permitió probar el objeto antes de comprarlo.
ruОн заподозрил неладное, когда продавец не разрешил ему проверить товар перед покупкой.
Conjugación
INF haber sospechadoGER sospechandoPART sospechado
Presente
| yo | sospecho |
| tú | sospechas |
| él/ella | sospecha |
| nosotros | sospechamos |
| vosotros | sospecháis |
| ellos | sospechan |
Pretérito
| yo | sospeché |
| tú | sospechaste |
| él/ella | sospechó |
| nosotros | sospechamos |
| vosotros | sospechasteis |
| ellos | sospecharon |
Imperfecto
| yo | sospechaba |
| tú | sospechabas |
| él/ella | sospechaba |
| nosotros | sospechábamos |
| vosotros | sospechabais |
| ellos | sospechaban |
Futuro
| yo | sospecharé |
| tú | sospecharás |
| él/ella | sospechará |
| nosotros | sospecharemos |
| vosotros | sospecharéis |
| ellos | sospecharán |
Condicional
| yo | sospecharía |
| tú | sospecharías |
| él/ella | sospecharía |
| nosotros | sospecharíamos |
| vosotros | sospecharíais |
| ellos | sospecharían |
Subj. presente
| yo | sospeche |
| tú | sospeches |
| él/ella | sospeche |
| nosotros | sospechemos |
| vosotros | sospechéis |
| ellos | sospechen |
Subj. imperfecto
| yo | sospechara |
| tú | sospecharas |
| él/ella | sospechara |
| nosotros | sospecháramos |
| vosotros | sospecharais |
| ellos | sospecharan |
Imperativo
| tú | sospecha |
| él/ella | sospeche |
| nosotros | sospechemos |
| vosotros | sospechad |
| ellos | sospechen |