1verb
ruкончить
Definiciones
- 1.прекратить делать что-либо
- 2.завершить создание чего-либо
- 3.разг. умереть, завершить свою жизнь
Traducciones
- cafinir
- enfinish
- frfinir
- itfinire
- deenden
Ejemplos
esTerminamos el trabajo un poco antes de las diez.
ruМы закончили работу незадолго до десяти часов.
Conjugación
INF haber terminadoGER terminandoPART terminado
Presente
| yo | termino |
| tú | terminas |
| él/ella | termina |
| nosotros | terminamos |
| vosotros | termináis |
| ellos | terminan |
Pretérito
| yo | terminé |
| tú | terminaste |
| él/ella | terminó |
| nosotros | terminamos |
| vosotros | terminasteis |
| ellos | terminaron |
Imperfecto
| yo | terminaba |
| tú | terminabas |
| él/ella | terminaba |
| nosotros | terminábamos |
| vosotros | terminabais |
| ellos | terminaban |
Futuro
| yo | terminaré |
| tú | terminarás |
| él/ella | terminará |
| nosotros | terminaremos |
| vosotros | terminaréis |
| ellos | terminarán |
Condicional
| yo | terminaría |
| tú | terminarías |
| él/ella | terminaría |
| nosotros | terminaríamos |
| vosotros | terminaríais |
| ellos | terminarían |
Subj. presente
| yo | termine |
| tú | termines |
| él/ella | termine |
| nosotros | terminemos |
| vosotros | terminéis |
| ellos | terminen |
Subj. imperfecto
| yo | terminara |
| tú | terminaras |
| él/ella | terminara |
| nosotros | termináramos |
| vosotros | terminarais |
| ellos | terminaran |
Imperativo
| tú | termina |
| él/ella | termine |
| nosotros | terminemos |
| vosotros | terminad |
| ellos | terminen |