1verb
escompungir
Définitions
- 1.Causar o mover a sentimientos de aflicción, dolor, pena, tristeza, compulsión y culpa por haber cometido una falta.
- 2.Referido a la aflicción o desventura de otros, causar compasión, tristeza, empatía o solidaridad.
- 3.Herir o lesionar con la punta de algo o con un objeto puntiagudo.
Traductions
- cacompungir
- encontrite
- itaffliggere
Conjugaison
INF haber compungidoGER compungiendoPART compungido
Presente
| yo | compunjo |
| tú | compunges |
| él/ella | compunge |
| nosotros | compungimos |
| vosotros | compungís |
| ellos | compungen |
Pretérito
| yo | compungí |
| tú | compungiste |
| él/ella | compungió |
| nosotros | compungimos |
| vosotros | compungisteis |
| ellos | compungieron |
Imperfecto
| yo | compungía |
| tú | compungías |
| él/ella | compungía |
| nosotros | compungíamos |
| vosotros | compungíais |
| ellos | compungían |
Futuro
| yo | compungiré |
| tú | compungirás |
| él/ella | compungirá |
| nosotros | compungiremos |
| vosotros | compungiréis |
| ellos | compungirán |
Condicional
| yo | compungiría |
| tú | compungirías |
| él/ella | compungiría |
| nosotros | compungiríamos |
| vosotros | compungiríais |
| ellos | compungirían |
Subj. presente
| yo | compunja |
| tú | compunjas |
| él/ella | compunja |
| nosotros | compunjamos |
| vosotros | compunjáis |
| ellos | compunjan |
Subj. imperfecto
| yo | compungiera |
| tú | compungieras |
| él/ella | compungiera |
| nosotros | compungiéramos |
| vosotros | compungierais |
| ellos | compungieran |
Imperativo
| tú | compunge |
| él/ella | compunja |
| nosotros | compunjamos |
| vosotros | compungid |
| ellos | compunjan |