1verb
esimplosionar
Définitions
- 1.Sufrir una implosión; colapsar, derrumbarse, romperse, caerse o estallar hacia adentro y con violencia o de modo súbito.
- 2.Hacer implosión, al cerrarse o contenerse hacia adentro la salida del aire, especialmente en el proceso de articular una consonante oclusiva.
Traductions
- enimplode
- itimplodere
- deimplodieren
- ruвзрываться
Conjugaison
INF haber implosionadoGER implosionandoPART implosionado
Presente
| yo | implosiono |
| tú | implosionas |
| él/ella | implosiona |
| nosotros | implosionamos |
| vosotros | implosionáis |
| ellos | implosionan |
Pretérito
| yo | implosioné |
| tú | implosionaste |
| él/ella | implosionó |
| nosotros | implosionamos |
| vosotros | implosionasteis |
| ellos | implosionaron |
Imperfecto
| yo | implosionaba |
| tú | implosionabas |
| él/ella | implosionaba |
| nosotros | implosionábamos |
| vosotros | implosionabais |
| ellos | implosionaban |
Futuro
| yo | implosionaré |
| tú | implosionarás |
| él/ella | implosionará |
| nosotros | implosionaremos |
| vosotros | implosionaréis |
| ellos | implosionarán |
Condicional
| yo | implosionaría |
| tú | implosionarías |
| él/ella | implosionaría |
| nosotros | implosionaríamos |
| vosotros | implosionaríais |
| ellos | implosionarían |
Subj. presente
| yo | implosione |
| tú | implosiones |
| él/ella | implosione |
| nosotros | implosionemos |
| vosotros | implosionéis |
| ellos | implosionen |
Subj. imperfecto
| yo | implosionara |
| tú | implosionaras |
| él/ella | implosionara |
| nosotros | implosionáramos |
| vosotros | implosionarais |
| ellos | implosionaran |
Imperativo
| tú | implosiona |
| él/ella | implosione |
| nosotros | implosionemos |
| vosotros | implosionad |
| ellos | implosionen |