1verb
esbocinar
Définitions
- 1.Tocarle la bocina a alguien.
Traductions
Exemples
frTom klaxonnait.
esTom tocó la bocina.
Conjugaison
INF haber bocinadoGER bocinandoPART bocinado
Presente
| yo | bocino |
| tú | bocinas |
| él/ella | bocina |
| nosotros | bocinamos |
| vosotros | bocináis |
| ellos | bocinan |
Pretérito
| yo | bociné |
| tú | bocinaste |
| él/ella | bocinó |
| nosotros | bocinamos |
| vosotros | bocinasteis |
| ellos | bocinaron |
Imperfecto
| yo | bocinaba |
| tú | bocinabas |
| él/ella | bocinaba |
| nosotros | bocinábamos |
| vosotros | bocinabais |
| ellos | bocinaban |
Futuro
| yo | bocinaré |
| tú | bocinarás |
| él/ella | bocinará |
| nosotros | bocinaremos |
| vosotros | bocinaréis |
| ellos | bocinarán |
Condicional
| yo | bocinaría |
| tú | bocinarías |
| él/ella | bocinaría |
| nosotros | bocinaríamos |
| vosotros | bocinaríais |
| ellos | bocinarían |
Subj. presente
| yo | bocine |
| tú | bocines |
| él/ella | bocine |
| nosotros | bocinemos |
| vosotros | bocinéis |
| ellos | bocinen |
Subj. imperfecto
| yo | bocinara |
| tú | bocinaras |
| él/ella | bocinara |
| nosotros | bocináramos |
| vosotros | bocinarais |
| ellos | bocinaran |
Imperativo
| tú | bocina |
| él/ella | bocine |
| nosotros | bocinemos |
| vosotros | bocinad |
| ellos | bocinen |