1verb
esbrotar
Définitions
- 1.Surgir de la tierra el primer brote de una planta. Nacer la planta de la tierra.
- 2.Dicho de cada uno de los renuevos, surgir del tallo y ramas de una planta. Nacer cada una de las flores, hojas y nuevos tallos.
- 3.Dicho del vegetal entero, tener brotes de nuevas flores, hojas y tallos.
Traductions
- cabrostar
- ensprout
- itfiorire
- desprießen
- ruрасцветать
Exemples
frLes arbres bourgeonnent.
esA los árboles le están saliendo brotes.
Conjugaison
INF haber brotadoGER brotandoPART brotado
Presente
| yo | broto |
| tú | brotas |
| él/ella | brota |
| nosotros | brotamos |
| vosotros | brotáis |
| ellos | brotan |
Pretérito
| yo | broté |
| tú | brotaste |
| él/ella | brotó |
| nosotros | brotamos |
| vosotros | brotasteis |
| ellos | brotaron |
Imperfecto
| yo | brotaba |
| tú | brotabas |
| él/ella | brotaba |
| nosotros | brotábamos |
| vosotros | brotabais |
| ellos | brotaban |
Futuro
| yo | brotaré |
| tú | brotarás |
| él/ella | brotará |
| nosotros | brotaremos |
| vosotros | brotaréis |
| ellos | brotarán |
Condicional
| yo | brotaría |
| tú | brotarías |
| él/ella | brotaría |
| nosotros | brotaríamos |
| vosotros | brotaríais |
| ellos | brotarían |
Subj. presente
| yo | brote |
| tú | brotes |
| él/ella | brote |
| nosotros | brotemos |
| vosotros | brotéis |
| ellos | broten |
Subj. imperfecto
| yo | brotara |
| tú | brotaras |
| él/ella | brotara |
| nosotros | brotáramos |
| vosotros | brotarais |
| ellos | brotaran |
Imperativo
| tú | brota |
| él/ella | brote |
| nosotros | brotemos |
| vosotros | brotad |
| ellos | broten |