1verb
estraillar
Définitions
- 1.Allanar, igualar o dejar plano el terreno empleando una traílla.
Traductions
- catragellar
- itspianare
Conjugaison
INF haber trailladoGER traillandoPART traillado
Presente
| yo | traíllo |
| tú | traíllas |
| él/ella | traílla |
| nosotros | traillamos |
| vosotros | trailláis |
| ellos | traíllan |
Pretérito
| yo | traillé |
| tú | traillaste |
| él/ella | trailló |
| nosotros | traillamos |
| vosotros | traillasteis |
| ellos | traillaron |
Imperfecto
| yo | traillaba |
| tú | traillabas |
| él/ella | traillaba |
| nosotros | traillábamos |
| vosotros | traillabais |
| ellos | traillaban |
Futuro
| yo | traillaré |
| tú | traillarás |
| él/ella | traillará |
| nosotros | traillaremos |
| vosotros | traillaréis |
| ellos | traillarán |
Condicional
| yo | traillaría |
| tú | traillarías |
| él/ella | traillaría |
| nosotros | traillaríamos |
| vosotros | traillaríais |
| ellos | traillarían |
Subj. presente
| yo | traílle |
| tú | traílles |
| él/ella | traílle |
| nosotros | traillemos |
| vosotros | trailléis |
| ellos | traíllen |
Subj. imperfecto
| yo | traillara |
| tú | traillaras |
| él/ella | traillara |
| nosotros | trailláramos |
| vosotros | traillarais |
| ellos | traillaran |
Imperativo
| tú | traílla |
| él/ella | traílle |
| nosotros | traillemos |
| vosotros | traillad |
| ellos | traíllen |