1verb
esafrontar
Definizioni
- 1.Poner una cosa enfrente de otra.
- 2.Carear₁.
- 3.Hacer frente al enemigo.
Traduzioni
Esempi
itAffronta la vita sorridendo!
es¡Afronta la vida con una sonrisa!
Coniugazione
INF haber afrontadoGER afrontandoPART afrontado
Presente
| yo | afronto |
| tú | afrontas |
| él/ella | afronta |
| nosotros | afrontamos |
| vosotros | afrontáis |
| ellos | afrontan |
Pretérito
| yo | afronté |
| tú | afrontaste |
| él/ella | afrontó |
| nosotros | afrontamos |
| vosotros | afrontasteis |
| ellos | afrontaron |
Imperfecto
| yo | afrontaba |
| tú | afrontabas |
| él/ella | afrontaba |
| nosotros | afrontábamos |
| vosotros | afrontabais |
| ellos | afrontaban |
Futuro
| yo | afrontaré |
| tú | afrontarás |
| él/ella | afrontará |
| nosotros | afrontaremos |
| vosotros | afrontaréis |
| ellos | afrontarán |
Condicional
| yo | afrontaría |
| tú | afrontarías |
| él/ella | afrontaría |
| nosotros | afrontaríamos |
| vosotros | afrontaríais |
| ellos | afrontarían |
Subj. presente
| yo | afronte |
| tú | afrontes |
| él/ella | afronte |
| nosotros | afrontemos |
| vosotros | afrontéis |
| ellos | afronten |
Subj. imperfecto
| yo | afrontara |
| tú | afrontaras |
| él/ella | afrontara |
| nosotros | afrontáramos |
| vosotros | afrontarais |
| ellos | afrontaran |
Imperativo
| tú | afronta |
| él/ella | afronte |
| nosotros | afrontemos |
| vosotros | afrontad |
| ellos | afronten |