1verb
escargar
Определения
- 1.Juntar y disponer los objetos sobre una persona o animal para su transporte.
- 2.Ponerle la munición a un arma de fuego.
- 3.Usar la fuerza corporal para desequilibrar, estorbar o desplazar a un jugador rival.
Переводы
Спряжение
INF haber cargadoGER cargandoPART cargado
Presente
| yo | cargo |
| tú | cargas |
| él/ella | carga |
| nosotros | cargamos |
| vosotros | cargáis |
| ellos | cargan |
Pretérito
| yo | cargué |
| tú | cargaste |
| él/ella | cargó |
| nosotros | cargamos |
| vosotros | cargasteis |
| ellos | cargaron |
Imperfecto
| yo | cargaba |
| tú | cargabas |
| él/ella | cargaba |
| nosotros | cargábamos |
| vosotros | cargabais |
| ellos | cargaban |
Futuro
| yo | cargaré |
| tú | cargarás |
| él/ella | cargará |
| nosotros | cargaremos |
| vosotros | cargaréis |
| ellos | cargarán |
Condicional
| yo | cargaría |
| tú | cargarías |
| él/ella | cargaría |
| nosotros | cargaríamos |
| vosotros | cargaríais |
| ellos | cargarían |
Subj. presente
| yo | cargue |
| tú | cargues |
| él/ella | cargue |
| nosotros | carguemos |
| vosotros | carguéis |
| ellos | carguen |
Subj. imperfecto
| yo | cargara |
| tú | cargaras |
| él/ella | cargara |
| nosotros | cargáramos |
| vosotros | cargarais |
| ellos | cargaran |
Imperativo
| tú | carga |
| él/ella | cargue |
| nosotros | carguemos |
| vosotros | cargad |
| ellos | carguen |