1verb
ruзаража́ть
Definicions
- 1.Transmetre una malaltia; infectar.
- 2.Fer venir ganes als altres de fer alguna cosa.
Traduccions
- escontagiar
- eninfect
- frcontagionner
- itcontagiare
- deanstecken
Conjugació
INF haber contagiadoGER contagiandoPART contagiado
Presente
| yo | contagio |
| tú | contagias |
| él/ella | contagia |
| nosotros | contagiamos |
| vosotros | contagiáis |
| ellos | contagian |
Pretérito
| yo | contagié |
| tú | contagiaste |
| él/ella | contagió |
| nosotros | contagiamos |
| vosotros | contagiasteis |
| ellos | contagiaron |
Imperfecto
| yo | contagiaba |
| tú | contagiabas |
| él/ella | contagiaba |
| nosotros | contagiábamos |
| vosotros | contagiabais |
| ellos | contagiaban |
Futuro
| yo | contagiaré |
| tú | contagiarás |
| él/ella | contagiará |
| nosotros | contagiaremos |
| vosotros | contagiaréis |
| ellos | contagiarán |
Condicional
| yo | contagiaría |
| tú | contagiarías |
| él/ella | contagiaría |
| nosotros | contagiaríamos |
| vosotros | contagiaríais |
| ellos | contagiarían |
Subj. presente
| yo | contagie |
| tú | contagies |
| él/ella | contagie |
| nosotros | contagiemos |
| vosotros | contagiéis |
| ellos | contagien |
Subj. imperfecto
| yo | contagiara |
| tú | contagiaras |
| él/ella | contagiara |
| nosotros | contagiáramos |
| vosotros | contagiarais |
| ellos | contagiaran |
Imperativo
| tú | contagia |
| él/ella | contagie |
| nosotros | contagiemos |
| vosotros | contagiad |
| ellos | contagien |