1verb
esatracar
Definitionen
- 1.Arrimar y dejar sujeta una embarcación a un muelle o a otra nave por medio de cabos o cables.
- 2.Por extensión, acercar y arrimar otras cosas u objetos.
- 3.Despojar a una persona de su dinero u otros bienes amenazándola con un arma.
Übersetzungen
Beispiele
deZwei Männer mit Masken haben die Bank überfallen.
esDos hombres enmascarados han atracado el banco.
deHände hoch! Dies ist ein Überfall.
es¡Arriba las manos! Esto es un atraco.
Konjugation
INF haber atracadoGER atracandoPART atracado
Presente
| yo | atraco |
| tú | atracas |
| él/ella | atraca |
| nosotros | atracamos |
| vosotros | atracáis |
| ellos | atracan |
Pretérito
| yo | atraqué |
| tú | atracaste |
| él/ella | atracó |
| nosotros | atracamos |
| vosotros | atracasteis |
| ellos | atracaron |
Imperfecto
| yo | atracaba |
| tú | atracabas |
| él/ella | atracaba |
| nosotros | atracábamos |
| vosotros | atracabais |
| ellos | atracaban |
Futuro
| yo | atracaré |
| tú | atracarás |
| él/ella | atracará |
| nosotros | atracaremos |
| vosotros | atracaréis |
| ellos | atracarán |
Condicional
| yo | atracaría |
| tú | atracarías |
| él/ella | atracaría |
| nosotros | atracaríamos |
| vosotros | atracaríais |
| ellos | atracarían |
Subj. presente
| yo | atraque |
| tú | atraques |
| él/ella | atraque |
| nosotros | atraquemos |
| vosotros | atraquéis |
| ellos | atraquen |
Subj. imperfecto
| yo | atracara |
| tú | atracaras |
| él/ella | atracara |
| nosotros | atracáramos |
| vosotros | atracarais |
| ellos | atracaran |
Imperativo
| tú | atraca |
| él/ella | atraque |
| nosotros | atraquemos |
| vosotros | atracad |
| ellos | atraquen |