1verb
esatracar
Définitions
- 1.Arrimar y dejar sujeta una embarcación a un muelle o a otra nave por medio de cabos o cables.
- 2.Por extensión, acercar y arrimar otras cosas u objetos.
- 3.Despojar a una persona de su dinero u otros bienes amenazándola con un arma.
Traductions
- caatracar
- endock
- itattraccare
- derauben
- ruприча́ливать
Exemples
frUne petite vieille a déjoué le cambriolage en donnant un grand coup sur la tête du voleur avec sa canne.
esUna pequeña mujer mayor frustró el atraco al aporrear al ladrón en la cabeza con su bastón.
Conjugaison
INF haber atracadoGER atracandoPART atracado
Presente
| yo | atraco |
| tú | atracas |
| él/ella | atraca |
| nosotros | atracamos |
| vosotros | atracáis |
| ellos | atracan |
Pretérito
| yo | atraqué |
| tú | atracaste |
| él/ella | atracó |
| nosotros | atracamos |
| vosotros | atracasteis |
| ellos | atracaron |
Imperfecto
| yo | atracaba |
| tú | atracabas |
| él/ella | atracaba |
| nosotros | atracábamos |
| vosotros | atracabais |
| ellos | atracaban |
Futuro
| yo | atracaré |
| tú | atracarás |
| él/ella | atracará |
| nosotros | atracaremos |
| vosotros | atracaréis |
| ellos | atracarán |
Condicional
| yo | atracaría |
| tú | atracarías |
| él/ella | atracaría |
| nosotros | atracaríamos |
| vosotros | atracaríais |
| ellos | atracarían |
Subj. presente
| yo | atraque |
| tú | atraques |
| él/ella | atraque |
| nosotros | atraquemos |
| vosotros | atraquéis |
| ellos | atraquen |
Subj. imperfecto
| yo | atracara |
| tú | atracaras |
| él/ella | atracara |
| nosotros | atracáramos |
| vosotros | atracarais |
| ellos | atracaran |
Imperativo
| tú | atraca |
| él/ella | atraque |
| nosotros | atraquemos |
| vosotros | atracad |
| ellos | atraquen |