1verb
esdecretar
Definitionen
- 1.Expedir, dictar o hacer públicos un decreto (decisión o disposición de una autoridad competente).
- 2.Dar una opinión, dictamen o juicio definitivo desde una posición de autoridad (generalmente legal o moral).
- 3.Hacer una afirmación o declaración tajante o firme, generalmente sobre una decisión o cambio.
Übersetzungen
- cadecretar
- endecree
- frdécréter
- itdecretare
- ruдекретировать
Beispiele
deDas Regime verhängte ein totales Einreiseverbot für Ausländer.
esEl régimen decretó la total prohibición para el ingreso de extranjeros.
Konjugation
INF haber decretadoGER decretandoPART decretado
Presente
| yo | decreto |
| tú | decretas |
| él/ella | decreta |
| nosotros | decretamos |
| vosotros | decretáis |
| ellos | decretan |
Pretérito
| yo | decreté |
| tú | decretaste |
| él/ella | decretó |
| nosotros | decretamos |
| vosotros | decretasteis |
| ellos | decretaron |
Imperfecto
| yo | decretaba |
| tú | decretabas |
| él/ella | decretaba |
| nosotros | decretábamos |
| vosotros | decretabais |
| ellos | decretaban |
Futuro
| yo | decretaré |
| tú | decretarás |
| él/ella | decretará |
| nosotros | decretaremos |
| vosotros | decretaréis |
| ellos | decretarán |
Condicional
| yo | decretaría |
| tú | decretarías |
| él/ella | decretaría |
| nosotros | decretaríamos |
| vosotros | decretaríais |
| ellos | decretarían |
Subj. presente
| yo | decrete |
| tú | decretes |
| él/ella | decrete |
| nosotros | decretemos |
| vosotros | decretéis |
| ellos | decreten |
Subj. imperfecto
| yo | decretara |
| tú | decretaras |
| él/ella | decretara |
| nosotros | decretáramos |
| vosotros | decretarais |
| ellos | decretaran |
Imperativo
| tú | decreta |
| él/ella | decrete |
| nosotros | decretemos |
| vosotros | decretad |
| ellos | decreten |