1verb
esoficiar
Definitions
- 1.Desempeñar una determinada función; actuar en cierta calidad o carácter, generalmente fuera de lo ordinario.
Translations
Examples
enHe still doesn't have work experience.
esTodavía no tiene experiencia en el oficio.
enI know my trade.
esYo conozco mi oficio.
Conjugation
INF haber oficiadoGER oficiandoPART oficiado
Presente
| yo | oficio |
| tú | oficias |
| él/ella | oficia |
| nosotros | oficiamos |
| vosotros | oficiáis |
| ellos | ofician |
Pretérito
| yo | oficié |
| tú | oficiaste |
| él/ella | ofició |
| nosotros | oficiamos |
| vosotros | oficiasteis |
| ellos | oficiaron |
Imperfecto
| yo | oficiaba |
| tú | oficiabas |
| él/ella | oficiaba |
| nosotros | oficiábamos |
| vosotros | oficiabais |
| ellos | oficiaban |
Futuro
| yo | oficiaré |
| tú | oficiarás |
| él/ella | oficiará |
| nosotros | oficiaremos |
| vosotros | oficiaréis |
| ellos | oficiarán |
Condicional
| yo | oficiaría |
| tú | oficiarías |
| él/ella | oficiaría |
| nosotros | oficiaríamos |
| vosotros | oficiaríais |
| ellos | oficiarían |
Subj. presente
| yo | oficie |
| tú | oficies |
| él/ella | oficie |
| nosotros | oficiemos |
| vosotros | oficiéis |
| ellos | oficien |
Subj. imperfecto
| yo | oficiara |
| tú | oficiaras |
| él/ella | oficiara |
| nosotros | oficiáramos |
| vosotros | oficiarais |
| ellos | oficiaran |
Imperativo
| tú | oficia |
| él/ella | oficie |
| nosotros | oficiemos |
| vosotros | oficiad |
| ellos | oficien |