1verb
esperturbar
Definitions
- 1.Alterar o trastornar. Producir desorden, inquietud o intranquilidad en algo o en alguien.
- 2.Impedir o dificultar el funcionamiento o transcurso normal de algo.
Translations
Examples
enNothing disturbs her.
esNada le perturba.
enTom was arrested for being drunk and disorderly.
esTom fue arrestado por estar borracho y perturbar el orden.
enDo snakes bother you?
es¿Te perturban las serpientes?
enI'm disturbing you.
esTe estoy perturbando.
enYou are deranged.
esEres un perturbado mental.
Conjugation
INF haber perturbadoGER perturbandoPART perturbado
Presente
| yo | perturbo |
| tú | perturbas |
| él/ella | perturba |
| nosotros | perturbamos |
| vosotros | perturbáis |
| ellos | perturban |
Pretérito
| yo | perturbé |
| tú | perturbaste |
| él/ella | perturbó |
| nosotros | perturbamos |
| vosotros | perturbasteis |
| ellos | perturbaron |
Imperfecto
| yo | perturbaba |
| tú | perturbabas |
| él/ella | perturbaba |
| nosotros | perturbábamos |
| vosotros | perturbabais |
| ellos | perturbaban |
Futuro
| yo | perturbaré |
| tú | perturbarás |
| él/ella | perturbará |
| nosotros | perturbaremos |
| vosotros | perturbaréis |
| ellos | perturbarán |
Condicional
| yo | perturbaría |
| tú | perturbarías |
| él/ella | perturbaría |
| nosotros | perturbaríamos |
| vosotros | perturbaríais |
| ellos | perturbarían |
Subj. presente
| yo | perturbe |
| tú | perturbes |
| él/ella | perturbe |
| nosotros | perturbemos |
| vosotros | perturbéis |
| ellos | perturben |
Subj. imperfecto
| yo | perturbara |
| tú | perturbaras |
| él/ella | perturbara |
| nosotros | perturbáramos |
| vosotros | perturbarais |
| ellos | perturbaran |
Imperativo
| tú | perturba |
| él/ella | perturbe |
| nosotros | perturbemos |
| vosotros | perturbad |
| ellos | perturben |