1verb
esmancomunar
Definitions
- 1.Unir los recursos necesarios (humanos, financieros, energéticos, etc.) para un objetivo o fin.
- 2.Forzar a dos o más personas a que paguen o ejecuten algo de forma conjunta, entre todas y por partes.
Translations
- camancomunar
- dezusammenwerfen
Conjugation
INF haber mancomunadoGER mancomunandoPART mancomunado
Presente
| yo | mancomuno |
| tú | mancomunas |
| él/ella | mancomuna |
| nosotros | mancomunamos |
| vosotros | mancomunáis |
| ellos | mancomunan |
Pretérito
| yo | mancomuné |
| tú | mancomunaste |
| él/ella | mancomunó |
| nosotros | mancomunamos |
| vosotros | mancomunasteis |
| ellos | mancomunaron |
Imperfecto
| yo | mancomunaba |
| tú | mancomunabas |
| él/ella | mancomunaba |
| nosotros | mancomunábamos |
| vosotros | mancomunabais |
| ellos | mancomunaban |
Futuro
| yo | mancomunaré |
| tú | mancomunarás |
| él/ella | mancomunará |
| nosotros | mancomunaremos |
| vosotros | mancomunaréis |
| ellos | mancomunarán |
Condicional
| yo | mancomunaría |
| tú | mancomunarías |
| él/ella | mancomunaría |
| nosotros | mancomunaríamos |
| vosotros | mancomunaríais |
| ellos | mancomunarían |
Subj. presente
| yo | mancomune |
| tú | mancomunes |
| él/ella | mancomune |
| nosotros | mancomunemos |
| vosotros | mancomunéis |
| ellos | mancomunen |
Subj. imperfecto
| yo | mancomunara |
| tú | mancomunaras |
| él/ella | mancomunara |
| nosotros | mancomunáramos |
| vosotros | mancomunarais |
| ellos | mancomunaran |
Imperativo
| tú | mancomuna |
| él/ella | mancomune |
| nosotros | mancomunemos |
| vosotros | mancomunad |
| ellos | mancomunen |