1verb
esaparentar
Definitions
- 1.Manifestar o dar a entender lo que no es o no hay. Dar una impresión falsa para salvar las apariencias.
- 2.Tener la fisonomía que corresponde a su edad; parecer de la edad que se tiene.
Translations
Examples
enHer mother is not as old as she looks.
esLa madre de ella no es tan mayor como aparenta.
enHe isn't as stupid as he looks.
esÉl no es tan estúpido como aparenta.
enAn apparently small event may lead to a great result.
esUn aparente pequeño evento puede conducir a un gran resultado.
Conjugation
INF haber aparentadoGER aparentandoPART aparentado
Presente
| yo | aparento |
| tú | aparentas |
| él/ella | aparenta |
| nosotros | aparentamos |
| vosotros | aparentáis |
| ellos | aparentan |
Pretérito
| yo | aparenté |
| tú | aparentaste |
| él/ella | aparentó |
| nosotros | aparentamos |
| vosotros | aparentasteis |
| ellos | aparentaron |
Imperfecto
| yo | aparentaba |
| tú | aparentabas |
| él/ella | aparentaba |
| nosotros | aparentábamos |
| vosotros | aparentabais |
| ellos | aparentaban |
Futuro
| yo | aparentaré |
| tú | aparentarás |
| él/ella | aparentará |
| nosotros | aparentaremos |
| vosotros | aparentaréis |
| ellos | aparentarán |
Condicional
| yo | aparentaría |
| tú | aparentarías |
| él/ella | aparentaría |
| nosotros | aparentaríamos |
| vosotros | aparentaríais |
| ellos | aparentarían |
Subj. presente
| yo | aparente |
| tú | aparentes |
| él/ella | aparente |
| nosotros | aparentemos |
| vosotros | aparentéis |
| ellos | aparenten |
Subj. imperfecto
| yo | aparentara |
| tú | aparentaras |
| él/ella | aparentara |
| nosotros | aparentáramos |
| vosotros | aparentarais |
| ellos | aparentaran |
Imperativo
| tú | aparenta |
| él/ella | aparente |
| nosotros | aparentemos |
| vosotros | aparentad |
| ellos | aparenten |