1verb
esapelar
Definitions
- 1.Protestar una decisión ante un tercero.
- 2.Hacer un llamado en contra de una idea establecida.
- 3.Mostrar desacuerdo ante una sentencia o sanción por considerarse injusta o desproporcionada.
Translations
Examples
enThe lawyer appealed to the jury's sense of justice.
esEl abogado apeló al sentido de la justicia del jurado.
enWe must appeal to public opinion about the matter.
esDebemos apelar a la opinión pública respecto al asunto.
enWe should appeal to reason instead of resorting to violence.
esDeberíamos apelar al sentido común en vez de recurrir a la violencia.
Conjugation
INF haber apeladoGER apelandoPART apelado
Presente
| yo | apelo |
| tú | apelas |
| él/ella | apela |
| nosotros | apelamos |
| vosotros | apeláis |
| ellos | apelan |
Pretérito
| yo | apelé |
| tú | apelaste |
| él/ella | apeló |
| nosotros | apelamos |
| vosotros | apelasteis |
| ellos | apelaron |
Imperfecto
| yo | apelaba |
| tú | apelabas |
| él/ella | apelaba |
| nosotros | apelábamos |
| vosotros | apelabais |
| ellos | apelaban |
Futuro
| yo | apelaré |
| tú | apelarás |
| él/ella | apelará |
| nosotros | apelaremos |
| vosotros | apelaréis |
| ellos | apelarán |
Condicional
| yo | apelaría |
| tú | apelarías |
| él/ella | apelaría |
| nosotros | apelaríamos |
| vosotros | apelaríais |
| ellos | apelarían |
Subj. presente
| yo | apele |
| tú | apeles |
| él/ella | apele |
| nosotros | apelemos |
| vosotros | apeléis |
| ellos | apelen |
Subj. imperfecto
| yo | apelara |
| tú | apelaras |
| él/ella | apelara |
| nosotros | apeláramos |
| vosotros | apelarais |
| ellos | apelaran |
Imperativo
| tú | apela |
| él/ella | apele |
| nosotros | apelemos |
| vosotros | apelad |
| ellos | apelen |