1verb
escoartar
Definitions
- 1.No conceder todo lo necesario para la realización de una acción, especialmente la libertad o espacio.
Translations
- cacoartar
- frréduire
- itcoartare
Conjugation
INF haber coartadoGER coartandoPART coartado
Presente
| yo | coarto |
| tú | coartas |
| él/ella | coarta |
| nosotros | coartamos |
| vosotros | coartáis |
| ellos | coartan |
Pretérito
| yo | coarté |
| tú | coartaste |
| él/ella | coartó |
| nosotros | coartamos |
| vosotros | coartasteis |
| ellos | coartaron |
Imperfecto
| yo | coartaba |
| tú | coartabas |
| él/ella | coartaba |
| nosotros | coartábamos |
| vosotros | coartabais |
| ellos | coartaban |
Futuro
| yo | coartaré |
| tú | coartarás |
| él/ella | coartará |
| nosotros | coartaremos |
| vosotros | coartaréis |
| ellos | coartarán |
Condicional
| yo | coartaría |
| tú | coartarías |
| él/ella | coartaría |
| nosotros | coartaríamos |
| vosotros | coartaríais |
| ellos | coartarían |
Subj. presente
| yo | coarte |
| tú | coartes |
| él/ella | coarte |
| nosotros | coartemos |
| vosotros | coartéis |
| ellos | coarten |
Subj. imperfecto
| yo | coartara |
| tú | coartaras |
| él/ella | coartara |
| nosotros | coartáramos |
| vosotros | coartarais |
| ellos | coartaran |
Imperativo
| tú | coarta |
| él/ella | coarte |
| nosotros | coartemos |
| vosotros | coartad |
| ellos | coarten |