1verb
esvagar
Definitions
- 1.Tener tiempo y lugar suficiente o necesario para hacer una cosa.
- 2.Estar ocioso, sin oficio ni beneficio.
Translations
- cavagar
- frerrer
- itvagare
- deumherreisen
- ruблукать
Examples
enMany people drift through life without a purpose.
esMucha gente vaga por la vida sin una meta.
enThe boundaries which divide Life from Death are at best shadowy and vague. Who shall say where the one ends, and where the other begins?
esLas fronteras que separan la Vida de la Muerte son cuando menos borrosas y vagas. ¿Quién dirá dónde termina una y dónde empieza la otra?
Conjugation
INF haber vagadoGER vagandoPART vagado
Presente
| yo | vago |
| tú | vagas |
| él/ella | vaga |
| nosotros | vagamos |
| vosotros | vagáis |
| ellos | vagan |
Pretérito
| yo | vagué |
| tú | vagaste |
| él/ella | vagó |
| nosotros | vagamos |
| vosotros | vagasteis |
| ellos | vagaron |
Imperfecto
| yo | vagaba |
| tú | vagabas |
| él/ella | vagaba |
| nosotros | vagábamos |
| vosotros | vagabais |
| ellos | vagaban |
Futuro
| yo | vagaré |
| tú | vagarás |
| él/ella | vagará |
| nosotros | vagaremos |
| vosotros | vagaréis |
| ellos | vagarán |
Condicional
| yo | vagaría |
| tú | vagarías |
| él/ella | vagaría |
| nosotros | vagaríamos |
| vosotros | vagaríais |
| ellos | vagarían |
Subj. presente
| yo | vague |
| tú | vagues |
| él/ella | vague |
| nosotros | vaguemos |
| vosotros | vaguéis |
| ellos | vaguen |
Subj. imperfecto
| yo | vagara |
| tú | vagaras |
| él/ella | vagara |
| nosotros | vagáramos |
| vosotros | vagarais |
| ellos | vagaran |
Imperativo
| tú | vaga |
| él/ella | vague |
| nosotros | vaguemos |
| vosotros | vagad |
| ellos | vaguen |