1verb
esarrumbar
Definitions
- 1.Guardar en lugar remoto una cosa sin uso.
- 2.Descartar o dejar obsoleta alguna cosa
- 3.Ignorar a una persona en una conversación o situación.
Translations
- caarrumbar
- frarrimer
- deverstauen
Conjugation
INF haber arrumbadoGER arrumbandoPART arrumbado
Presente
| yo | arrumbo |
| tú | arrumbas |
| él/ella | arrumba |
| nosotros | arrumbamos |
| vosotros | arrumbáis |
| ellos | arrumban |
Pretérito
| yo | arrumbé |
| tú | arrumbaste |
| él/ella | arrumbó |
| nosotros | arrumbamos |
| vosotros | arrumbasteis |
| ellos | arrumbaron |
Imperfecto
| yo | arrumbaba |
| tú | arrumbabas |
| él/ella | arrumbaba |
| nosotros | arrumbábamos |
| vosotros | arrumbabais |
| ellos | arrumbaban |
Futuro
| yo | arrumbaré |
| tú | arrumbarás |
| él/ella | arrumbará |
| nosotros | arrumbaremos |
| vosotros | arrumbaréis |
| ellos | arrumbarán |
Condicional
| yo | arrumbaría |
| tú | arrumbarías |
| él/ella | arrumbaría |
| nosotros | arrumbaríamos |
| vosotros | arrumbaríais |
| ellos | arrumbarían |
Subj. presente
| yo | arrumbe |
| tú | arrumbes |
| él/ella | arrumbe |
| nosotros | arrumbemos |
| vosotros | arrumbéis |
| ellos | arrumben |
Subj. imperfecto
| yo | arrumbara |
| tú | arrumbaras |
| él/ella | arrumbara |
| nosotros | arrumbáramos |
| vosotros | arrumbarais |
| ellos | arrumbaran |
Imperativo
| tú | arrumba |
| él/ella | arrumbe |
| nosotros | arrumbemos |
| vosotros | arrumbad |
| ellos | arrumben |