1verb
enargue
Definiciones
- 1.To show grounds for concluding (that); to indicate, imply.
- 2.To debate, disagree, or discuss opposing or differing viewpoints; to controvert; to wrangle.
- 3.To have an argument, a quarrel.
Traducciones
- caargumentar
- frargumentere
- itargomentare
- deargumentieren
- ruаргументировать
Ejemplos
esSmith argumenta que no existen leyes internacionales que puedan aplicarse a este caso.
enSmith argues that no international laws can be applied to this case.
esSu argumento carece de lógica.
enI find no logic in his argument.
Conjugación
INF haber argumentadoGER argumentandoPART argumentado
Presente
| yo | argumento |
| tú | argumentas |
| él/ella | argumenta |
| nosotros | argumentamos |
| vosotros | argumentáis |
| ellos | argumentan |
Pretérito
| yo | argumenté |
| tú | argumentaste |
| él/ella | argumentó |
| nosotros | argumentamos |
| vosotros | argumentasteis |
| ellos | argumentaron |
Imperfecto
| yo | argumentaba |
| tú | argumentabas |
| él/ella | argumentaba |
| nosotros | argumentábamos |
| vosotros | argumentabais |
| ellos | argumentaban |
Futuro
| yo | argumentaré |
| tú | argumentarás |
| él/ella | argumentará |
| nosotros | argumentaremos |
| vosotros | argumentaréis |
| ellos | argumentarán |
Condicional
| yo | argumentaría |
| tú | argumentarías |
| él/ella | argumentaría |
| nosotros | argumentaríamos |
| vosotros | argumentaríais |
| ellos | argumentarían |
Subj. presente
| yo | argumente |
| tú | argumentes |
| él/ella | argumente |
| nosotros | argumentemos |
| vosotros | argumentéis |
| ellos | argumenten |
Subj. imperfecto
| yo | argumentara |
| tú | argumentaras |
| él/ella | argumentara |
| nosotros | argumentáramos |
| vosotros | argumentarais |
| ellos | argumentaran |
Imperativo
| tú | argumenta |
| él/ella | argumente |
| nosotros | argumentemos |
| vosotros | argumentad |
| ellos | argumenten |