1verb
frargumentere
Definiciones
- 1.Proponer argumentos a favor de una posición.
Traducciones
- caargumentar
- enargue
- itargomentare
- deargumentieren
- ruаргументировать
Ejemplos
esSu argumento carece de lógica.
frSon argument manque de logique.
Conjugación
INF haber argumentadoGER argumentandoPART argumentado
Presente
| yo | argumento |
| tú | argumentas |
| él/ella | argumenta |
| nosotros | argumentamos |
| vosotros | argumentáis |
| ellos | argumentan |
Pretérito
| yo | argumenté |
| tú | argumentaste |
| él/ella | argumentó |
| nosotros | argumentamos |
| vosotros | argumentasteis |
| ellos | argumentaron |
Imperfecto
| yo | argumentaba |
| tú | argumentabas |
| él/ella | argumentaba |
| nosotros | argumentábamos |
| vosotros | argumentabais |
| ellos | argumentaban |
Futuro
| yo | argumentaré |
| tú | argumentarás |
| él/ella | argumentará |
| nosotros | argumentaremos |
| vosotros | argumentaréis |
| ellos | argumentarán |
Condicional
| yo | argumentaría |
| tú | argumentarías |
| él/ella | argumentaría |
| nosotros | argumentaríamos |
| vosotros | argumentaríais |
| ellos | argumentarían |
Subj. presente
| yo | argumente |
| tú | argumentes |
| él/ella | argumente |
| nosotros | argumentemos |
| vosotros | argumentéis |
| ellos | argumenten |
Subj. imperfecto
| yo | argumentara |
| tú | argumentaras |
| él/ella | argumentara |
| nosotros | argumentáramos |
| vosotros | argumentarais |
| ellos | argumentaran |
Imperativo
| tú | argumenta |
| él/ella | argumente |
| nosotros | argumentemos |
| vosotros | argumentad |
| ellos | argumenten |