1verb
endenote
Definiciones
- 1.To indicate; to mark.
- 2.To make overt.
- 3.To refer to literally; to convey as objective meaning.
Traducciones
- cadenotar
- frdénoter
- itdenotare
Ejemplos
esAmnesia denota pérdida de la memoria.
enAmnesia means "loss of memory".
esUna de las funciones del caso genitivo en ruso es denotar posesión.
enOne of the functions of the genitive case in Russian is to denote possession.
Conjugación
INF haber denotadoGER denotandoPART denotado
Presente
| yo | denoto |
| tú | denotas |
| él/ella | denota |
| nosotros | denotamos |
| vosotros | denotáis |
| ellos | denotan |
Pretérito
| yo | denoté |
| tú | denotaste |
| él/ella | denotó |
| nosotros | denotamos |
| vosotros | denotasteis |
| ellos | denotaron |
Imperfecto
| yo | denotaba |
| tú | denotabas |
| él/ella | denotaba |
| nosotros | denotábamos |
| vosotros | denotabais |
| ellos | denotaban |
Futuro
| yo | denotaré |
| tú | denotarás |
| él/ella | denotará |
| nosotros | denotaremos |
| vosotros | denotaréis |
| ellos | denotarán |
Condicional
| yo | denotaría |
| tú | denotarías |
| él/ella | denotaría |
| nosotros | denotaríamos |
| vosotros | denotaríais |
| ellos | denotarían |
Subj. presente
| yo | denote |
| tú | denotes |
| él/ella | denote |
| nosotros | denotemos |
| vosotros | denotéis |
| ellos | denoten |
Subj. imperfecto
| yo | denotara |
| tú | denotaras |
| él/ella | denotara |
| nosotros | denotáramos |
| vosotros | denotarais |
| ellos | denotaran |
Imperativo
| tú | denota |
| él/ella | denote |
| nosotros | denotemos |
| vosotros | denotad |
| ellos | denoten |