1verb
esdenotar
Definitions
- 1.Ser expresión o indicación de algo.
- 2.Significar de manera directa, explícita, literal u objetiva.
Translations
- cadenotar
- frdénoter
- itdenotare
Examples
enAmnesia means "loss of memory".
esAmnesia denota pérdida de la memoria.
enOne of the functions of the genitive case in Russian is to denote possession.
esUna de las funciones del caso genitivo en ruso es denotar posesión.
Conjugation
INF haber denotadoGER denotandoPART denotado
Presente
| yo | denoto |
| tú | denotas |
| él/ella | denota |
| nosotros | denotamos |
| vosotros | denotáis |
| ellos | denotan |
Pretérito
| yo | denoté |
| tú | denotaste |
| él/ella | denotó |
| nosotros | denotamos |
| vosotros | denotasteis |
| ellos | denotaron |
Imperfecto
| yo | denotaba |
| tú | denotabas |
| él/ella | denotaba |
| nosotros | denotábamos |
| vosotros | denotabais |
| ellos | denotaban |
Futuro
| yo | denotaré |
| tú | denotarás |
| él/ella | denotará |
| nosotros | denotaremos |
| vosotros | denotaréis |
| ellos | denotarán |
Condicional
| yo | denotaría |
| tú | denotarías |
| él/ella | denotaría |
| nosotros | denotaríamos |
| vosotros | denotaríais |
| ellos | denotarían |
Subj. presente
| yo | denote |
| tú | denotes |
| él/ella | denote |
| nosotros | denotemos |
| vosotros | denotéis |
| ellos | denoten |
Subj. imperfecto
| yo | denotara |
| tú | denotaras |
| él/ella | denotara |
| nosotros | denotáramos |
| vosotros | denotarais |
| ellos | denotaran |
Imperativo
| tú | denota |
| él/ella | denote |
| nosotros | denotemos |
| vosotros | denotad |
| ellos | denoten |