1verb
frbriller
Definiciones
- 1.S’agiter, aller de-ci de-là, frétiller d’impatience.
- 2.Émettre une lumière vive.
- 3.Avoir de l’éclat, en parlant du visage humain ou du regard.
Traducciones
- cabrillar
- enshine
- itbrillare
- defunkeln
- ruблестеть
Ejemplos
esMontones de estrellas brillan en el cielo.
frBeaucoup d'étoiles brillent dans le ciel.
esLa Luna brilla de noche.
frLa lune brille la nuit.
Conjugación
INF haber brilladoGER brillandoPART brillado
Presente
| yo | brillo |
| tú | brillas |
| él/ella | brilla |
| nosotros | brillamos |
| vosotros | brilláis |
| ellos | brillan |
Pretérito
| yo | brillé |
| tú | brillaste |
| él/ella | brilló |
| nosotros | brillamos |
| vosotros | brillasteis |
| ellos | brillaron |
Imperfecto
| yo | brillaba |
| tú | brillabas |
| él/ella | brillaba |
| nosotros | brillábamos |
| vosotros | brillabais |
| ellos | brillaban |
Futuro
| yo | brillaré |
| tú | brillarás |
| él/ella | brillará |
| nosotros | brillaremos |
| vosotros | brillaréis |
| ellos | brillarán |
Condicional
| yo | brillaría |
| tú | brillarías |
| él/ella | brillaría |
| nosotros | brillaríamos |
| vosotros | brillaríais |
| ellos | brillarían |
Subj. presente
| yo | brille |
| tú | brilles |
| él/ella | brille |
| nosotros | brillemos |
| vosotros | brilléis |
| ellos | brillen |
Subj. imperfecto
| yo | brillara |
| tú | brillaras |
| él/ella | brillara |
| nosotros | brilláramos |
| vosotros | brillarais |
| ellos | brillaran |
Imperativo
| tú | brilla |
| él/ella | brille |
| nosotros | brillemos |
| vosotros | brillad |
| ellos | brillen |