1verb
itbrillare
Definiciones
- 1.splendere di luce viva
- 2.definizione mancante; se vuoi, aggiungila tu
Traducciones
- cabrillar
- enshine
- frbriller
- defunkeln
- ruблестеть
Conjugación
INF haber brilladoGER brillandoPART brillado
Presente
| yo | brillo |
| tú | brillas |
| él/ella | brilla |
| nosotros | brillamos |
| vosotros | brilláis |
| ellos | brillan |
Pretérito
| yo | brillé |
| tú | brillaste |
| él/ella | brilló |
| nosotros | brillamos |
| vosotros | brillasteis |
| ellos | brillaron |
Imperfecto
| yo | brillaba |
| tú | brillabas |
| él/ella | brillaba |
| nosotros | brillábamos |
| vosotros | brillabais |
| ellos | brillaban |
Futuro
| yo | brillaré |
| tú | brillarás |
| él/ella | brillará |
| nosotros | brillaremos |
| vosotros | brillaréis |
| ellos | brillarán |
Condicional
| yo | brillaría |
| tú | brillarías |
| él/ella | brillaría |
| nosotros | brillaríamos |
| vosotros | brillaríais |
| ellos | brillarían |
Subj. presente
| yo | brille |
| tú | brilles |
| él/ella | brille |
| nosotros | brillemos |
| vosotros | brilléis |
| ellos | brillen |
Subj. imperfecto
| yo | brillara |
| tú | brillaras |
| él/ella | brillara |
| nosotros | brilláramos |
| vosotros | brillarais |
| ellos | brillaran |
Imperativo
| tú | brilla |
| él/ella | brille |
| nosotros | brillemos |
| vosotros | brillad |
| ellos | brillen |