1verb
itmentire
Definiciones
- 1.raccontare il falso, ma con consapevolezza
- 2.scambiare una cosa per un'altra, in modo truffaldino
Traducciones
- camentir
- enlie
- frmentir
- delügen
- ruлгать
Conjugación
INF haber mentidoGER mintiendoPART mentido
Presente
| yo | miento |
| tú | mientes |
| él/ella | miente |
| nosotros | mentimos |
| vosotros | mentís |
| ellos | mienten |
Pretérito
| yo | mentí |
| tú | mentiste |
| él/ella | mintió |
| nosotros | mentimos |
| vosotros | mentisteis |
| ellos | mintieron |
Imperfecto
| yo | mentía |
| tú | mentías |
| él/ella | mentía |
| nosotros | mentíamos |
| vosotros | mentíais |
| ellos | mentían |
Futuro
| yo | mentiré |
| tú | mentirás |
| él/ella | mentirá |
| nosotros | mentiremos |
| vosotros | mentiréis |
| ellos | mentirán |
Condicional
| yo | mentiría |
| tú | mentirías |
| él/ella | mentiría |
| nosotros | mentiríamos |
| vosotros | mentiríais |
| ellos | mentirían |
Subj. presente
| yo | mienta |
| tú | mientas |
| él/ella | mienta |
| nosotros | mintamos |
| vosotros | mintáis |
| ellos | mientan |
Subj. imperfecto
| yo | mintiera |
| tú | mintieras |
| él/ella | mintiera |
| nosotros | mintiéramos |
| vosotros | mintierais |
| ellos | mintieran |
Imperativo
| tú | miente |
| él/ella | mienta |
| nosotros | mintamos |
| vosotros | mentid |
| ellos | mientan |