1verb
ruдоговориться
Definiciones
- 1.в процессе переговоров прийти к соглашению
- 2.разг., неодобр. разговорами вызвать нежелательные, неприятные последствия
Traducciones
- caacordar
- enagree
- frconvenir
- itconcordare
- deübereinkommen
Ejemplos
esYo estoy de acuerdo.
ruЯ согласен.
Conjugación
INF haber acordadoGER acordandoPART acordado
Presente
| yo | acuerdo |
| tú | acuerdas |
| él/ella | acuerda |
| nosotros | acordamos |
| vosotros | acordáis |
| ellos | acuerdan |
Pretérito
| yo | acordé |
| tú | acordaste |
| él/ella | acordó |
| nosotros | acordamos |
| vosotros | acordasteis |
| ellos | acordaron |
Imperfecto
| yo | acordaba |
| tú | acordabas |
| él/ella | acordaba |
| nosotros | acordábamos |
| vosotros | acordabais |
| ellos | acordaban |
Futuro
| yo | acordaré |
| tú | acordarás |
| él/ella | acordará |
| nosotros | acordaremos |
| vosotros | acordaréis |
| ellos | acordarán |
Condicional
| yo | acordaría |
| tú | acordarías |
| él/ella | acordaría |
| nosotros | acordaríamos |
| vosotros | acordaríais |
| ellos | acordarían |
Subj. presente
| yo | acuerde |
| tú | acuerdes |
| él/ella | acuerde |
| nosotros | acordemos |
| vosotros | acordéis |
| ellos | acuerden |
Subj. imperfecto
| yo | acordara |
| tú | acordaras |
| él/ella | acordara |
| nosotros | acordáramos |
| vosotros | acordarais |
| ellos | acordaran |
Imperativo
| tú | acuerda |
| él/ella | acuerde |
| nosotros | acordemos |
| vosotros | acordad |
| ellos | acuerden |