1verb
ruзамолчать
Definiciones
- 1.перестать говорить, петь или издавать иные звуки голосом
- 2.перен. перестать быть слышным
Traducciones
- ensuppress
- frtaire
- itazzittirsi
- deschweigen
Ejemplos
es¡Cállate!
ruЗаткнись!
Conjugación
INF haberse calladoGER callándosePART callado
Presente
| yo | me callo |
| tú | te callas |
| él/ella | se calla |
| nosotros | nos callamos |
| vosotros | os calláis |
| ellos | se callan |
Pretérito
| yo | me callé |
| tú | te callaste |
| él/ella | se calló |
| nosotros | nos callamos |
| vosotros | os callasteis |
| ellos | se callaron |
Imperfecto
| yo | me callaba |
| tú | te callabas |
| él/ella | se callaba |
| nosotros | nos callábamos |
| vosotros | os callabais |
| ellos | se callaban |
Futuro
| yo | me callaré |
| tú | te callarás |
| él/ella | se callará |
| nosotros | nos callaremos |
| vosotros | os callaréis |
| ellos | se callarán |
Condicional
| yo | me callaría |
| tú | te callarías |
| él/ella | se callaría |
| nosotros | nos callaríamos |
| vosotros | os callaríais |
| ellos | se callarían |
Subj. presente
| yo | me calle |
| tú | te calles |
| él/ella | se calle |
| nosotros | nos callemos |
| vosotros | os calléis |
| ellos | se callen |
Subj. imperfecto
| yo | me callara |
| tú | te callaras |
| él/ella | se callara |
| nosotros | nos calláramos |
| vosotros | os callarais |
| ellos | se callaran |
Imperativo
| tú | cállate |
| él/ella | cállese |
| nosotros | callémonos |
| vosotros | callaos |
| ellos | cállense |