1verb
esominar
Définitions
- 1.Predecir el futuro, en especial si anunciando calamidades.
Traductions
- enomen
- deprophezeien
- ruнапророчить
Conjugaison
INF haber ominadoGER ominandoPART ominado
Presente
| yo | omino |
| tú | ominas |
| él/ella | omina |
| nosotros | ominamos |
| vosotros | omináis |
| ellos | ominan |
Pretérito
| yo | ominé |
| tú | ominaste |
| él/ella | ominó |
| nosotros | ominamos |
| vosotros | ominasteis |
| ellos | ominaron |
Imperfecto
| yo | ominaba |
| tú | ominabas |
| él/ella | ominaba |
| nosotros | ominábamos |
| vosotros | ominabais |
| ellos | ominaban |
Futuro
| yo | ominaré |
| tú | ominarás |
| él/ella | ominará |
| nosotros | ominaremos |
| vosotros | ominaréis |
| ellos | ominarán |
Condicional
| yo | ominaría |
| tú | ominarías |
| él/ella | ominaría |
| nosotros | ominaríamos |
| vosotros | ominaríais |
| ellos | ominarían |
Subj. presente
| yo | omine |
| tú | omines |
| él/ella | omine |
| nosotros | ominemos |
| vosotros | ominéis |
| ellos | ominen |
Subj. imperfecto
| yo | ominara |
| tú | ominaras |
| él/ella | ominara |
| nosotros | omináramos |
| vosotros | ominarais |
| ellos | ominaran |
Imperativo
| tú | omina |
| él/ella | omine |
| nosotros | ominemos |
| vosotros | ominad |
| ellos | ominen |